Në dhomën e fizioterapisë dëgjohen vetëm buzëqeshje. Amarën e gjejmë në fund të shkallëve, duke parë lart. Vogëlushja hedh hapin e parë. Pastaj një hap tjetër.
Ajo ngjitet ngadalë, e përqendruar, me një buzëqeshje të lehtë që i ndriçon fytyrën dhe me besim të palëkundur tek Dorela, fizioterapistja.
Dikur, kjo ishte e vështirë për të. Sot, krejt e pavarur, ajo po hedh hapa të sigurt.
“Kur e shoh kështu, duke përparuar, zemra më gëzohet shumë,” thotë Evelina, mamaja e saj.
Amara është 4 vjeç dhe jeton në Librazhd me familjen e saj. Ajo ka lindur me Sindromën Down-një kromozom më shumë…kromozomin e dashurisë; për të na mësuar se çfarë është dashuria pa kushte.
Fillimet që sollën frikë… dhe më pas forcë
Kur Amara erdhi në jetë, gëzimi i madh i familjes u përzie me pasiguri, frikë, dhe mungesë informacioni.
“Kur e mora vesh për herë të parë, pasi linda, u shokova… sepse nuk kisha njohuri për sindromën Down,” kujton Evelina.
Ishte një moment i mbushur me pyetje pa përgjigje. Por me kalimin e kohës, frika filloi të zbehej, duke i lënë vend vendosmërisë dhe shpresës.
“Ka qenë e vështirë,” thotë ajo, “por me përpjekje ia kemi dalë.”
Një vend ku hapat fillojnë të marrin kuptim
Dy vite më parë, Amara filloi të frekuentojë Qendrën Kia Green Light në Librazhd, e themeluar nga World Vision Albania me mbështetjen e Kia, aty ku çdo hap i saj filloi të marrë një drejtim të ri.
Aty, përmes terapisë së zhvillimit, fizioterapisë dhe logopedisë, ajo nisi një rrugëtim transformimi dhe shprese, me hapa të vegjël, por me progres të vazhdueshëm.
E megjithëatë, fillimi ishte i vështirë.
“Amara kishte vështirësi në lëvizje, në ndryshimin e pozicioneve dhe në ruajtjen e ekuilibrit,” tregon Dorela, fizioterapistja që punon me të çdo javë.
Por dita pas dite, hap pas hapi, gjërat filluan të ndryshojnë. Progresi ishte i dukshëm.
Hapa të vegjël, ndryshime të mëdha
Seancë pas seance, Amara filloi të fitojë më shumë kontroll mbi trupin e saj.
Fillimisht një lëvizje e vogël. Pastaj një tjetër.
Sot, ajo ngjitet dhe zbret shkallët vetë. Ndryshon pozicionet pa ndihmë. Ruan balancën me më shumë siguri.
“Sot ajo ka rritur forcën dhe tonusin muskular dhe nuk humbet më ekuilibrin,” thotë Dorela.
Paralelisht, përmes logopedisë dhe terapisë së zhvillimit, Amara po mëson të komunikojë më mirë dhe të përfshihet gjithnjë e më shumë në jetën e përditshme.
Këto nuk janë thjesht përmirësime. Janë hapa drejt pavarësisë së saj.
Një fëmijëri që ndërtohet çdo ditë
Sot, Amara shkon në kopsht rregulisht, luan me fëmijët e tjerë dhe mëson çdo ditë gjëra të reja.
Ajo qesh. Vrapon. Eksploron. Dhe mbi të gjitha, po rritet në një mjedis që e mbështet dhe e inkurajon të jetë vetvetja.
Pas çdo arritjeje të saj qëndron një rrugëtim i përbashkët, një familje që nuk u dorëzua, shërbime të specializuara dhe profesionistë që besuan tek potenciali i saj.
“Paragjykime ka gjithmonë,” thotë Evelina. “Por ne nuk bazohemi tek fjalët që thonë njerëzit.”
Një histori shprese
Sindroma Down nuk përcakton kufijtë e një fëmije. Mbështetja, përfshirja dhe mundësitë që ne krijojmë për ta, kjo po. Historia e Amarës është një dëshmi se çdo fëmijë ka potencial për të ecur përpara, kur i jepet mbështetja e duhur në kohën e duhur.
Për Evelinën, mesazhi është i thjeshtë:
“Duhet t’i mbështesim dhe t’u japim mundësi të gjithë fëmijëve me aftësi ndryshe. Ata kanë potencial dhe meritojnë të trajtohen me dashuri.”
Sepse ndonjëherë, ndryshimi fillon me diçka shumë të vogël: si hedhja e një hapi, thënia e një fjale…Dhe një buzëqeshje që zgjat dhe nuk mbaron kurrë.
Nga Alfons Çupaj, PR and Communications – World Vision Albania
